سندرم پای بیقرار
سندروم پای بیقرار چیست؟
سندروم پای بیقرار که به آن بیماری ویلیس-اکبوم نیز گفته میشود، یک
بیماری شایع سیستم عصبی است که مقاومت شدیدی را برای حرکت دادن پاها ایجاد میکند.
پزشکان آن را یک بیماری اختلال خواب میدانند،
چراکه مبتلایان در به خواب رفتن و داشتن استراحت کافی در شب با مشکل مواجه هستند.
پرش پا در خواب جزو اختلالات حرکتی نیز شناخته میشود زیرا تکان دادن و حرکت
معمولاً درد و ناراحتی را برطرف میکند. در سندرم
پای بیقرار، بیمار تمایل دارد دائماً پاها را در حرکت نگه دارد و تکان دهد. در توصیف این بیماران میتوان گفت که آنها حتی شبها نیز در رختخواب
در حال تکانخوردن و حرکت پاها هستند.
اگر علائم این سندروم خفیف باشد، گاهی قابل تشخیص نیست اما به محض
اینکه درمان را شروع کنید، اغلب به راحتی میتوانید آن را متوقف کنید.
نشانههای مربوط به بیقراری پاها معمولاً عصرها دیده میشود و اغلب
در هنگام خواب و هنگام استراحت، در زمان نشستن طولانی بدون تحرک برای مثال موقع
تماشای فیلم . تکاندادن
و حرکت باعث تسکین درد و ناراحتی در سندرم پای بیقرار میشود اما با توقف حرکت،
درد و ناراحتی دوباره برمیگردد.
سندرم پاهای بیقرار خستگی و خوابآلودگی روزانه را ایجاد کند و بر
روی خلقوخو، تمرکز، عملکرد شغلی و تحصیلی تأثیر منفی بگذارد .
انواع سندرم پای بیقرار
سندرم پاهای بیقرار به دو دسته تقسیم میشود:
سندروم پاهای بیقرار اولیه یا ایدیوپاتیک
علت ایجاد آن نامشخص است. ممکن است از کودکی یا بزرگ سالی آغاز شود
اما حتماً آغاز آن قبل از چهل سالگی خواهد بود. ممکن است علت ژنتیکی داشته باشد و
متأسفانه مادامالعمر است. علائم این نوع سندروم ابتدا خفیف بوده و با گذشت زمان
شدیدتر خواهد شد.
سندروم پاهای بیقرار ثانویه
علت سندروم ثانویه، یک بیماری دیگر مانند
دیابت، کمبود آهن، نارسایی کلیوی، پارکینسون، بارداری و ... است. آغاز این سندروم
پس از ۴۵ سالگی بوده و ربطی به وراثت و ژنتیک ندارد. علائم سندروم ثانویه ناگهانی
آغاز میشود و شدت آن در طول زمان ثابت است.
علائم سندرم پای بیقرار
سندرم پای بیقرار در زنان و مردان دیده میشود ولی بیشتر زنان را
گرفتار میکند. نوع بیقراری پا و احساس ناخوشایند در افراد مختلف، متفاوت است:
سندرم پای بیقرار باعث بروز علائمی در فرد می شود از جمله:
● حالت گزگز و مورمور
● سوزن سوزن شدن
● حالت گر گرفتگی و داغی
● احساس درد و داشتن نبض در پاها
● حس خارش یا کشیده شدن در پاها
● داشتن احساس مور،مور و گزگز در پاها
● داشتن علائم در بازوها و بهندرت در سر و سینه
● داشتن علائم در هر دو پا و گاهی فقط در یک سمت بدن
داشتن این علائم در هنگام خواب به شکلهای متفاوتی بروز میکند. در این افراد علائم معمولاً نزدیک صبح کمتر میشود و بیمار میتواند
نزدیک صبح راحتتر بخوابد. RLS میتواند
باعث تأخیر در به خواب رفتن و اختلال در عملکرد روزانه شود. در موارد شدید
علائم RLS، یش از دو بار در هفته رخ
میدهد و منجر به وقفههای شدید خواب و اختلال در عملکرد روزانه میشود.
ازآنجاییکه حرکت پاها علائم RLS را کم میکند،
اغلب مبتلایان پاها را در حرکت میگذارند. از حرکات
کف پا تا تکان کامل پا و از این پهلو به آن پهلو شدن در رختخواب همه برای کمکردن
شدت درد انجام میشود.
همچنین شدت علائم در روزهای مختلف و در بین افراد متفاوت است. معمولاً علائم بیماری یک یا دو بار در هفته رخ میدهند. در مراحل اولیه ممکن است علائم برای یک هفته تا چند ماه دیده نشوند.
البته بهمرورزمان با بالارفتن سن علائم تشدید میشوند.
علت بروز سندرم پای بیقرار چیست؟
با توجه به نوع سندروم، علت ابتلا متفاوت خواهد بود. در سندروم اولیه
هنوز هیچ دلیل قطعی معرفی نشده است اما پزشکان آن را به عوامل ژنتیکی مرتبط میدانند.
اما در سندروم ثانویه، شواهد موجود نشان میدهند که این سندروم در اثر اختلال در
نحوه کنترل بدن بهوسیله دوپامین ایجاد شده است. دوپامین در کنترل حرکت عضلات نقش
دارد و اختلال در میزان دوپامین باعث ایجاد حرکات غیرارادی خواهد شد.بیماری های زمینه ای علت دیگر ابتلا به سندروم پاهای بیقرار ثانویه
هستند.
● زمینهی ارثی و خانوادگی بیماری
● ابتلا به بیماریهای مزمن مانند پارکینسون، اماس، بیماری کلیوی؛ بیماری
دیابت و نوروپاتی محیطی و کمبود آهن همگی باعث بروز سندرم پای بیقرار میشوند.
رفع این علل یا کنترل این بیماریها به کاهش شدت علائم سندرم پای بیقرار منجر میشود.
● مصرف برخی داروها از جمله داروهای ضدانعقادی، داروهای ضدویروسی،
برخی از داروهای ضدافسردگی، داروهای سرماخوردگی و آلرژی که شامل آنتیهیستامینهای
آرامبخش هستند، ممکن است علائم را بدتر کنند.
● سندرم پای بیقرار در بارداری نیز مشاهده شده ، بخصوص در سه ماه
آخر بارداری، بانوان ممکن است RLS را تجربه کنند. علائم معمولاً تا یک ماه پس از زایمان از بین میروند.
● عوامل دیگر، از جمله مصرف الکل، نیکوتین، کافئین و محرومیت از خواب،
ممکن است علائم بیماری را ایجاد کرده و یا بدتر کند. بهبود خواب یا ترک الکل در
این موارد ممکن است علائم را تسکین دهد.
● واریس و نارسایی مزمن وریدی هم میتواند باعث بروز سندرم پاهای ناآرام شود. در بسیاری از موارد درمان واریس میتواند این علایم را برطرف کند یا از شدت آن بکاهد.
سندرم پاهای بیقرار چگونه تشخیص داده میشود؟
هیچ آزمایشی برای تشخیص RLS وجود
ندارد، ولی معمولاً پزشکان از ۴ معیار
اصلی برای تشخیص بیماری استفاده میکنند. این معیارها عبارتاند از:
● بیمار برای رهایی از درد و ناراحتی مجبور به تکان دادن پاهاست.
● نیاز به تکاندادن پا در زمان استراحت بیشتر میشود.
● وقتیکه
درد و حس ناخوشایند با حرکتدادن پاها برطرف شد، تمایل به تکاندادن پاها به طور
موقت وجود ندارد تا دوباره درد ایجاد شود.
● عصر و شب علائم بیماری مثل درد و احساس ناخوشایند تشدید میشود.
این ۴ مورد نشانهای از وجود پاهای بیقرار است ،
ممکن است بررسی نوار مغزی، ضربان قلب و تنفس در زمان خواب برای تشخیص دقیقتر
انجام شود و بیمار از نظر ابتلا به بیماریهایی مثل دیابت، کمبود آهن و نارسایی
کلیه مورد ارزیابی قرار گیرد.
درمان پای بیقرار
در افرادی که بهصورت ارثی بیقراری پا دارند درمان قطعی وجود ندارد
ولی با رعایت برخی توصیهها میتوان شدت علائم سندروم بیقراری را کاهش
داد. پس در صورت ارثی بودن، سندرم پای بیقرار درمان قطعی ندارد.
در مواردی از پاهای بیقرار که به دلیل مشکلات و بیماریهای دیگر بروز کرده است، برطرفکردن علت اصلی میتواند علائم سندرم پای بیقرار را کنترل کند.
◆ دارو
اگر به تنهایی نتوانید علائم خود را کنترل کنید یا درمانهای
غیردارویی کمکی به حل مشکل شما نکند، پزشک ممکن است داروهای زیرا را تجویز کند:
● آهن
مکملهای آهن میتوانند به بالارفتن سطح
آهن در مغز کمک کنند و علائم سندرم پاهای بیقرار را بهبود بخشند.
● آگونیستهای آلفا-۲
این
موارد ممکن است به کاهش علائم سندرم اولیه کمک کند اما بر حرکت دورهای اندام
هنگام خواب تأثیری نخواهد داشت.
● مسکنها
ایبوپروفن،
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) ممکن است
در درمان علائم خفیف مفید باشد.
● داروهای ضدتشنج
این
داروها برای درمان اسپاسمهای عضلانی و نوروپاتی مفید هستند. زمانی از این داروها
استفاده میشود که علائم بسیار شدید بوده یا علاوه بر شب، در روز نیز دیده شود.
نورونتین و گاباپنتین رایجترین نوع این داروهاست.
● بنزودیازپینها
این
داروها، آرامبخشهایی هستند که در حالتهای شدید تجویز میشود و برای کسانی است
که خواب شبانه آنها به دلیل این سندرم مختل شده است. تمازپام (رستوریل)، زاناکس،
آلپرازولام، کلونوپین یا کلونازپام، نمونههایی از این داروهاست.
● دوپامینرژیک
این
داروها سطح دوپامین را در مغز افزایش میدهند که مسئول هماهنگی حرکات عصب و عضله
است. لوودوپا و کاربیدوپا از این نوع داروهاست. قبل از تجویز این داروها
پزشک متخصص وضعیت عصب و عضلات شما را چک می کد و در صورت لزوم این داروها تجویز می
شود.
آگونیستهای دوپامین
این
داروها نیز سطح دوپامین را بالا میبرند ولی ممکن است در برخی بیماران عوارض جانبی
ایجاد کنند.
◆ تغییر سبک زندگی
● عدم مصرف نوشیدنی های الکل دار, کافئین دار
● مصرف آهن در صورت کمبود آهن
● فیزیوتراپی و کاردرمانی
● ماساژپا
● تمرینات کششی
● حمام آب گرم یا سرد
● مصرف مکملهای دارویی مانند فولیک اسید, ویتامین B١٢, منیزیم
● تغییر دمای محیط خواب
● ماساژ با ویبریشن
● یوگا و مدیتیشن
◆ طب سوزنی
یکی از موثرترین روشهای
درمان سندروم پای بیقرار در
طب سنتی، طب سوزنی است.
ازآنجاییکه درمانهای طب سوزنی در بیماران مبتلا به آرتروز مؤثر بودهاند، اعتقاد بر این است که میتواند بخشهایی از مغز که در سندروم پای بیقرار درگیر هستند را نیز تحریک کند. علاوه بر این، درمان سندروم پای بیقرار با طب سوزنی باعث آزادسازی نوروپپتیدهای ضددرد برای تسکین درد نیز میشود
سخن پایانی
درمانگاه شبانه روزی پارس ارائه دهنده خدمات درمانی و جراحی و زیبایی در کرج می باشد که با سابقه ای بیش از 20 سال در زمینه درمان فعالیت می کند .
یکی از ویژگی های این درمانگاه میزان رضایتمندی همشهریان عزیز می باشد که ما مفتخر هستیم این میزان از رضایت را از شما عزیزان همراه خود داریم .
جهت دریافت مشاوره و نوبت دهی می توانید از طریق سایت اقدام نمایید و وارد بخش نوبت دهی آنلاین شوید و یا از طریق شماره تلفن های زیر نوبت خود را ثبت کنید .
02636679282_02636646866
مقاله های بیشتر
بهترین درمانگاه در کرج کجاست ؟
نکات مهم گچ گرفتگی و شکستگی استخوان
10 علائمی که نشان دهنده استرس می باشد !
ما را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
برچسب ها :
ارسال دیدگاه :
آخرین دیدگاه ها
فعلا موردی یافت نشد!