دسته بندی ها
آخرین دیدگاه ها

    فعلا موردی یافت نشد!

درمانگاه شبانه روزی پارس ،درمانگاه فردیس ،درمانگاه کرج ، کلینیک پارس ، ارتوپد،اطفال،جراحی،مامایی،زیبایی، دندانپزشکی ، دندان ، دندانپزشکی در کرج ، دندانپزشکی در فردیس ، درمانگاه
پرخوابی
کلینیک پارس،درمانگاه پارس،متخصص اعصاب و روان ،پرخوابی

پرخوابی یا هیپرسومنیا

پرخوابی در واقع نوعی اختلال خواب است که باعث می شود فرد تمایل بیشتری به طولانی خوابیدن و یا خوابیدن بیشتر از ساعت معمول داشته باشد. معمولا افرادی که دچار پرخوابی هستند بیش از 10 یا دوازده ساعت در روز می خوابند و اگر کمتر از این مقدار خوابیده باشند در طول روز احساس کسل بودن و خستگی می کنند.  علائم اولیه گرایش برخی از افراد به خوابیدن زیاد معمولا از دوران کودکی شروع می شود.

 


شما پرخواب هستید یا کم خواب؟

اگر کمتر از 6 یا 7 ساعت در شبانه روز می‌خوابید و در طول روز اصلا احساس خستگی و خواب آلودگی نمی‌کنید شما فرد کم خوابی هستید ولی اگر هیچ یک از علائم افسردگی و یا مشکلات فیزیکی را ندارید و به حدود 9یا 10 ساعت خواب در شبانه روز نیاز دارید تا سرحال باشید به احتمال زیاد شما فرد پرخوابی هستید.

 

علائم پرخوابی

پرخوابی با دوره های خواب آلودگی بیش از حد روزانه، یا خواب شبانه طولانی مدت مشخص می شود.افرادی که دارای اختلال پرخوابی می باشند، اغلب بارها و بارها در طول روز در زمان های نامناسب مانند محل کار، در حال مصرف غذا و یا در مکالمات مجبور به خواب می شوند.

علائم دیگراختلال پرخوابی شامل :

♦ خواب آلودگی در طی روز

 مشکل در بیدار شدن در صبحها

 احساس گیجی یا سرگردانی در زمان بیداری

♦ افزایش مدت خواب تا ۱۸-۱۴ ساعت در شبانه روز

♦ اضطراب و استرس و عصبانیت

♦ کمبود انرژی و انگیزه

 بی قراری و تحریک پذیری

♦ افکار یا گفتار کند و آرام

 کاهش اشتها و لاغری

♦ تضعیف حافظه

♦ نیاز به خواب در طول روز

♦ اختلال در عملکرد در خانواده، روابط اجتماعی، شغلی و ...



علل پرخوابی

♦ اختلال پرخوابی ممکن است توسط مصرف مواد مخدر یا الکل صورت گیرد.انواع اختلالات خواب از جمله حمله خواب و یا آپنه خواب (وقفه تنفسی در خواب)، و یا اختلال در عملکرد سیستم عصبی خودکار ایجاد شود.

♦ در برخی از موارد این اختلال از یک مشکل جسمی ایجاد می گردد مانند یک تومور، ضربه به سر و آسیب به سیستم عصبی مرکزی. برخی داروها، یا قطع دارو ها، نیز موجب این اختلال می شوند.

♦ شرایط پزشکی از جمله بیماری های اسکلروز ، افسردگی، آنسفالیت، صرع و یا چاقی ممکن است به این اختلال کمک کند.

♦ برخی از افراد به نظر می رسد استعداد ژنتیکی برای پرخوابی دارند که علت شناخته شده ای وجود ندارد.

♦ اکثر بیماران مبتلا به پرخوابی پس از اینکه اختلالاتی مثل افسردگی، قطع تنفس در زمان خواب یا کم کاری تیروئید در مورد آن‌ها مردود شد، بیماریشان به عنوان اختلال پرخوابی تشخیص داده می‌شود.

 

هر فرد باید چقدر بخوابد

♦ نوزادان تازه متولد شده : 14 تا 17 ساعت

♦ نوزادان : 12  تا 15 ساعت

♦ کودکان نوپا  : 11 تا 14 ساعت

♦ کودکان پیش‌دبستانی : 10 تا 13 ساعت

♦ کودکان مدرسه‌ای : 9 تا 11ساعت

♦ نوجوانان :  8 تا 10 ساعت

♦ بزرگسالان :  7 تا 9 ساعت

♦ افراد مسن و سالمندان :  7 تا 8 ساعت

 


تشخیص پر خوابی

پزشکان متخصص خواب معمولا برای بررسی علائم از بیمار خود می‌خواهند که در یک دفترچه ساعت به خواب رفتن و بیدار شدن خود را یادداشت کند و یا اینکه از بیمار تست خواب (یا پلی سومنوگرام) گرفته می‌شود. در نتیجه پزشک می‌تواند دقیقا بررسی کند که آیا شما واقعا انسان پرخوابی هستید و یا مشکلی برای جسم و روح شما پیش آمده است.

 

درمان پرخوابی

در افراد مبتلا با پرخوابی یک واسطه عصبی مغزی تولید می‌شود که آن‌ها را در همه اوقات خواب ‌آلوده می کند. بنابر این شاید درمان دارویی برای افراد دچار پرخوابی موثر است. تحقیق و بررسی در این مورد همچنان ادامه دارد.

♦ درمان دارویی

در صورت پر خوابی معمولاً از محرک هایی مانند آمفتامین، متیل فنیدیت، و مدافینیل، تجویز می شود. سایر داروهای مورد استفاده برای درمان این اختلال، شامل کلونیدین، لوودوپا، بروموکریپتین، داروهای ضد افسردگی، و مهارکننده های مونوآمین اکسید هستند.

♦ تغییر رفتار

 برای مثال اجتناب ازبیدار ماندن یا  کار در شب و و فعالیت‌های اجتماعی که باعث به تاخیر انداختن زمان خواب می ‌گردد اجتناب شود و مصرف الکل و کافئین ترک شود.

♦ نکاتی برای یک خواب خوب شبانه

● تنظیم یک برنامه

رفتن به رختخواب هر شب در زمان معین و بیدار شدن در یک زمان مشخص در صبح. اختلال در زمان برنامه خواب، به بی خوابی منجر شود. خواب در تعطیلات آخر هفته، باعث می شود تا بیدار شدن در روز کاری دشوارتر گردد. برای همین بهتر است چرخه خواب در تمام طول هفته حفظ شود.

● ورزش

سعی کنید در روز 20 تا 30 دقیقه  ورزش کنید. ورزش روزانه به اغلب افراد کمک می کند تا خواب خوبی داشته باشند، اگر چه ورزش قبل از خواب، باعث مشکلاتی در خواب می گردد. حداکثر، سعی کنید ورزش خود را حدود پنج تا شش ساعت قبل از رفتن به رختخواب انجام دهید.

● اجتناب از کافئین، نیکوتین، و الکل

اجتناب از نوشیدنی های حاوی کافئین، که به عنوان یک محرک عمل می کند. منابع کافئین شامل قهوه، شکلات، نوشابه، چای غیرگیاهی، مواد مخدر رژیم غذایی و برخی از داروهای ضد درد. سیگاری ها  معمولاً خواب سبکی دارند و اغلب به دلیل کم شدن نیکوتین صبح زود بیدار می شوند. الکل از خواب عمیق می کاهد و فرد را در مراحل سبک تر از خواب نگه می دارد.

● آرامش قبل از خواب

یک حمام آب گرم، خواندن کتاب می تواند برای فرد آرامش ایجاد کند و آسان تر به خواب بروند. شما می توانید خودتان فعالیت های خاص برای آرامش قبل خواب انجام دهید مانند تکنیک های تمدد اعصاب، که می تواند مراسم قبل از خواب شما باشد.

● خواب تا نور خورشید( نور درمانی )

در صورت امکان، با طلوع خورشید از خواب بیدار شوید، و یا در صورت نبودن نور کافی، در هنگام صبح از چراغ های بسیار روشن استفاده کنید. نور خورشید کمک می کند تا در هر روز ساعت بیولوژیکی بدن مجدداً تنظیم مجدد کند. کارشناسان برای افرادی که مشکل خواب دارند، قرار گرفتن در معرض یک ساعت نور آفتاب صبح را برای رفع این مشکل تجویز می کنند.

● در رختخواب بیدار نمانید

اگر شما نمی توانید به خواب بروید، در رختخواب دراز نکشید. کار های دیگری انجام دهید، مانند مطالعه کردن، تماشای تلویزیون و یا گوش دادن به موسیقی، تا زمانی که کاملاً احساس خستگی کنید. در رختخواب منتظر خواب بودن اضطراب شما را بیشتر می کند و در نهایت به بی خوابی بیشتر کمک است.

● کنترل محیط اتاق خواب

_ تحقیقات خواب در حال گسترش است. محققان دریافته اند که کیفیت خواب تا حد زیادی بر ساعات بیداری ما تاثیر می گذارد. تکنیک های نوآورانه، مانند تصویربرداری از مغز، به محققان  کمک می کند تا در درک چگونگی خواب و فعالیت مناطق مختلف مغز در هنگام خواب و اختلالات مختلف بر خواب بهتر تحقیق نمایند.

_  استفاده از وسایل خواب راحتمانند : تخت خواب، بالشت، ملافه – جلوگیری از سر و صدا – دمای مناسب اتاق خواب

_ در صورتی که مشکل خواب ادامه پیدا کرد، حتماً به دکتر مراجعه کنید تا هر چه زودتر زیر نظر متخصص درمان گردد.


 بهبودی خود به خودی در پرخوابی

علل پرخوابی اکثرا نامعلوم است. پرخوابی در بسیاری از بیماران به شکل ناگهانی و خود به خودی از بین می رود و این مسئله نشان می‌ دهد که پرخوابی گاهی یک اختلال موقتی است که به مرور زمان بهتر می شود.