آرتروز چیست؟

آرتروز یا آرتریت در واقع یک بیماری واحد نیست. اصطلاح آرتروز دست برای التهاب مفصل ها یا بیماری های مرتبط به مفصل در ناحیه دست و مچ دست به کار می رود. اما به طور کلی در حدود ۱۰۰ نوع ورم مفاصل با علائم گوناگون وجود دارد.

عوامل بسیار زیادی می تواند سبب بروز انواع آرتروز در نواحی مختلف بدن در افراد شود. و میتوانند مفصل های اصلی بدن را درگیر کنند. مفصل هایی مانند مچ دست، انگشتان، زانو، باسن و مچ پا که در این میان آرتروز دست یکی از شایع ترین آن ها است.

آرتروز دست

آرتروز دست یکی از مشکلات جسمانی است که ممکن است افراد بسیاری زیادی در طول زندگی خود در سنین مختلف  با آن  مواجه شوند.

شایع‌ترین علائم آن شامل درد و سفتی مفاصل است. هنگامی‌که این عارضه در مچ و انگشتان دست روی دهد، انجام فعالیت‌های روزانه و ساده نیز دشوارتر می‌گردد. مچ دست مفصل پیچیده‌ای است که از چندین مفصل کوچک تشکیل‌شده است. زمانی که مفاصل سالم باشند غضروفی که سطح مفاصل را پوشانده و از آن محافظت می‌کند، کمک می‌کند تا استخوان‌ها در هنگام حرکت به‌راحتی بر روی‌ هم بلغزند. آرتریت این غضروف را از بین می‌برد. با پیشرفت بیماری غضروف نیز دچار تخریب تدریجی می‌شود. عدم وجود این لایه نرم بر روی مفاصل موجب می‌شود که استخوان‌ها با یکدیگر اصطکاک پیدا کنند و به دنبال آن مفاصل آسیب ببینند که این مفاصل دیگر قادر به بازسازی نخواهند بود.

آناتومی دست

آناتومی دست منحصر به فرد و پیچیده است. مچ دست ، دست را به ساعد متصل می‌کند. مچ دست از دو استخوان ساعد یعنی رادیوس و اولنا و هشت استخوان کوچک به نام کارپ تشکیل‌شده است. استخوان‌های کارپ در دو ردیف در کف دست قرار گرفته‌اند. در هر ردیف چهار استخوان وجود دارد و مفاصل هر استخوان با یک غضروف مفصلی پوشانده شده‌اند. غضروف مفصلی مایعی لغزنده است که از دست و مچ در هنگام حرکت محافظت می‌نماید.

همه انگشتان به جز انگشت شست شما دارای سه مفاصل است که دو تا دارد.سر استخوان ها در نزدیکی مفصل با غضروف پوشانده شده است. غضروف باعث می شود استخوانهای شما هنگام حرکت به راحتی در کنار یکدیگر قرار بگیرند و دچار ساییدگی نشوند. یک کپسول فیبری با غشایی نازک به نام سینوویوم  نیز هر مفصل را احاطه کرده است. این ساختار مایعی را ترشح می کند، که سبب می شود تا مفاصل به راحتی حرکت کنند.

بافت های همبندی به نام رباط هم، از استخوان ها کرده و آن ها را به هم متصل می کنند. تا به این ترتیب  استخوان ها در جای خود بمانند. تاندون ها نیز شکل دیگری از بافت همبند هستند. آن ها عضلات را به استخوان ها وصل می کنند. همچنین به عضلات اجازه می دهد استخوان های شما را جابجا کنند.

در افراد که دچار آرتروز دست می شوند معمولاً این بخش های حیاتی هستند که تحت تاثیر قرار گرفته و با مشکل مواجه شده اند.

انواع مختلف آرتریت

اگر چه آرتریت انواع مختلفی دارد اما سه نوع آن بیشتر بر مچ تأثیر می‌گذارند.

● استئوآرتریت

می توان گفت که شایع ترین شکل آرتریت است. بیماری که به شکل مزمن و طولانی مدت شما را درگیر می کند. اگر دچار استئوآرتریت هستید، غضروف های انتهایی استخوانهای شما در مفاصل، تجزیه شده و از بین رفته است.

هنگامی که غضروف سر استخوان ها شروع به تخریب و تجزیه می کند، استخوانهای شما در ناحیه مفصل بر روی یکدیگر ساییده می شوند. حاصل آن درد و خشکی و سفتی مفصل است.

● آرتریت روماتوئید

به طور معمول کار سیستم ایمنی محافظت از بدن در برابر عواملی مانند عفونت است. آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن است که روی مفصل ها تاثیر می گذارد. این عارضه در اثر حمله بدن به سیستم ایمنی خود بدن ایجاد می شود.

سیستم ایمنی بدن به سینوویوم که غشای کپسول مفصلی است حمله می کند. علاوه بر آسیب مفاصل باعث بروز علائمی مانند درد، ورم، التهاب و از دست دادن عملکرد نیز می شود. آرتریت روماتوئید بیشتر روی مفاصل مچ و انگشت تاثیر می گذارد.

در صورت ادامه دار بودن التهاب در ناحیه مفصل ها ممکن است علاوه بر اینکه استفاده از دست برای شما مشکل شود، می تواند باعث بروز ناهنجاری های دیگری نیز شود.

آرتریت روماتوئید اغلب مفصل میان رادیوس و اولنا را تحت تأثیر قرار می‌دهد این دو استخوان‌های تشکیل‌دهنده ساعد هستند. بدشکل شدن استخوان اولنا می‌تواند موجب فرسودگی و پارگی احتمالی تاندون‌هایی شود که انگشتان را مستقیم و صاف نگه می‌دارند. این علائم می‌توانند موجب بدشکل شدن بیشتر دست و به دنبال آن کاهش عملکرد دست شود.

● آرتریت پس از ضربه

آرتریت پس از ضربه معمولاً بعد از صدماتی مانند شکستگی استخوان مچ دست و یا پارگی رباط‌ها پدید می‌آید. ضربه می‌تواند ‌یکبار به غضروف آسیب برساند اما گاهی پس از  گذشت زمان و به علت تغییر در حالت حرکت استخوان‌ها از جمله پس از پارگی رباط‌ها موجب فرسودگی غضروف گردد.

آرتریت دست در نوجوانان

برخلاف تصور بسیاری که  بروز این مشکل در سنین بالا بیشتر است اما گاهی این بیماری در افرادی با سن کم و حتی نوجوانان هم مشاهده می شود. آرتروز نوجوان نوعی آرتروز است که در افراد زیر ۱۶ سال بروز پیدا میکند.

انواع مختلفی از آرتریت نوجوانان وجود دارد که باعث بروز درد و تورم در مفصل های دست و مچ دست می شود. همچنین مواردی که سبب بروز آسیب به استخوان، رباط یا تاندون ها در دست و مچ شود نیز می تواند باعث آرتروز شود.

اگرچه این آسیب دیدگی ها به تدریج بهبود می یابند، اما ممکن است در آینده این نواحی از بدن ضعیف شده و بیشتر در خطر ابتلا به آرتروز دست قرار گیرند.

علائم

● التهاب و تورم در دست (انگشتان و مچ دست)

● حس خستگی و ضعف و ناتوانی مفاصل

●  سفتی و سختی  و محدودبت در حرکت دادن مفاصل دست از جمله انگشتان و مچ دست

● درد ثابت و یا متغیر۰ این درد می تواند شدید و یا ناگهانی باشد.

● اسپاسم عضلانی و خشکی و سفتی مفصل مچ و انگشتان

● صدا دادن مچ دست و انگشتان دست (صدای تق تق یا قژ قز)

● تغییر رنگ پوست دست و کبودی آن

● گره های استخوانی و تغییر شکل استخوان دست

گاهی این علائم می تواند دائمی باشد و مرتباً شما را اذیت کنند.با گذشت زمان ممکن است دردهای مزمنی را تجربه کنید که انجام فعالیت های ساده نیز برای شما سخت و دشوار باشد. بسیاری از افرادی که به بیماری آرتروز دست مبتلا هستند از درد همیشگی که که غالباً  همراه آن ها است شکایت دارند.

علل ایجاد آرتروز دست

آرتروز ها با توجه به انواع خود و به دلایل مختلفی ایجاد شده و موجب ایجاد ناراحتی در مفاصل دست می شوند. علل ایجاد این عارضه با توجه به نوع آن عبارتند از:

● سن

 افزایش سن موجب ضعیف شدن بدن و همچنین تحلیل رفتگی استخوان ها، مفاصل، غضروف ها و آسیب پذیری بیشتر شده و معمولا افراد در سنین بالاتر و با افزایش آسیب و تشدید تحلیل رفتگی ها به این عارضه مبتلا می شوند.

● سوابق بیماری

این عارضه می تواند ریشه ای در بیماری های ژنتیکی و استخوانی نیز داشته باشد و یا به علت ایجاد سایر بیماری های اسکلتی استخوانی ایجاد شود.

● مادرزادی و ژنتیک

 گاهی این عارضه از زمان جنینی تا تولد نوزاد و با توجه به مشکلات و بیماری های وراثتی از جمله پوکی استخوان، راشیتیسم، تحلیل رفتن غضروف ها و مفاصل به طور خود به خودی، ضعف در عضلات و... شکل گرفته و به تدریج و بالا رفتن سن فرد، تشدید می شود.

● فشار و ضربه در سوانح

 ضربه و فشارهای ناگهانی و غیرمنتظره، در سوانحی از جمله تصادفات، فعالیت های ورزشی، سقوط از پرتگاه و زمین خوردن و ... باعث ایجاد مشکلات زیادی در دست و نواحی مختلف آن شده و منجر به تضعیف غضروف و مفاصل و آسیب پذیری آسان مفاصل دست می شود و در نهایت منجر به ایجاد عارضه آرتروز و تحلیل رفتن و التهاب مفاصل می شود.

● آسیب ها

آسیب هایی از جمله شکستگی ها، دررفتگی و کشیدگی های مکرر، پارگی های تاندون های دست، آسیب های عصبی و ... می تواند به مرور زمان موجب تضعیف غضروف و مفاصل شده و در دراز مدت موجب ایجاد عارضه آرتروز شوند.

● سبک زندگی (فعالیت و شغل)

 یکی دیگر از عوامل موثر در ایجاد آرتروز دست، شغل و فعالیت های روزانه فرد می باشد. در صورتی که شغل و فعالیت منجر به ایجاد فشار و ناراحتی و یا استفاده بیش از حد از دست شود، در دراز مدت ممکن است بیماری و عارضه تحلیل رفتگی و التهاب مفصل، همان آرتریت یا آرتروز ایجاد شود. همچنین فعالیت های بیش از حد ورزشی و یا ورزش های نادرست (بدون گرم کردن بدن و بر خلاف اصول) نیز می تواند موجب ایجاد این عارضه شوند.

آرتروز دست در بین چه کسانی شایع است؟

آرتروز دست بیشتر در بین افرادی که از دست خود بیش از اندازه استفاده کرده و کارهای مکرر و مداوم از جمله تایپ کردن، پیانو زدن و... انجام می دهند، اتفاق می افتد. چرا که فشارهای پی در پی و مکرر به دست، موجب تضعیف غضروف و مفاصل دست و همچنین آسیب پذیری بیشتر آن می شود. همچنین افراد در سنین بالای ۵۰ سال بیشتر به این عارضه مبتلا می شود، البته متاسفانه امروزه سن افراد مبتلا به آرتروز کاهش یافته و در سنین بالای ۳۰ سال نیز افراد به این بیماری مبتلا می شوند. همچنین افراد مبتلا به بیماری های استخوانی( راشیتیسم، پوکی استخوان و...) و افرادی که جراحی هایی در نواحی مفصل دست خود انجام داده اند نیز بیشتر از دیگر افراد به این عارضه مبتلا می شوند.

تشخیص آرتروز دست

تشخیص آرتروز دست دشوار است. اگر تجربه هر یک از علائم شبیه به آرتروز هم داشتید حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

● معاینه فیزیکی

پزشک در ابتدا برای بررسی علائم آرتروز دست ، نگاهی به دست و مفاصل شما خواهد کرد. و میزان حساسیت شما نسبت به لمس را می سنجد. و علائمی همچون محدودیت‌های حرکتی، بی‌ثباتی مفاصل، درد و تورم و یا آسیب های دیگر یا هرگونه تغییر در ظاهر، مچ و دست شما را با دقت معاینه می‌کند. همچنین در حین معاینه حرکت انگشتان و شست ، عملکرد عصب‌ها مورد بررسی قرار می دهد .

هدایت عصبی و تست عصب: بررسی وضعیت عصب و سرعت و قدرت انتقال پیام ها از مغز به عضلات دست و همچنین میزان فعالیت الکتریکی عصب در هنگام انقباض و شل شدن عضلات، به تشخیص فشردگی و آسیب عصب کمک کرده و پزشک می تواند میزان این آسیب را بسنجد.

● آزمایش خون

آزمایش خون نشان می‌دهد که شما به کدام‌ یک از انواع آرتریت مبتلا هستید. گاهی نیز پزشک از آزمایش خون و مایع فصلی استفاده کرده تا از طریق آن برخی از نکات مرتبط با عارضه آرتروز از جمله موارد التهابی را مورد بررسی قرار دهد و علت ایجاد ناراحتی (آرتروز) را تشخیص دهد.

● عکس برداری با اشعه X و سایر آزمایش های تصویربرداری برای تعیین سطح التهاب

. عکس برداری با اشعه ایکس

بعد از مشاهدات و حرکات فیزیکی دست، پزشک برای تشخیص بهتر ناحیه آسیب دیده و بررسی آن، عکس برداری با اشعه ایکس را انجام داده و از ناحیه دست عکس کامل می اندازد. (در این روش نمی تواند به طور دقبق و با جزئیات کامل عارضه آرتروز و علت ایجاد آن را بررسی کند.)

. سی تی اسکن و ام آر آی

بعد از اینکه پزشک از روش عکس برداری با اشعه ایکس استفاده کرد، جهت تشخیص دقیق تر و همچنین بررسی وجود تومور یا کیست در بافت ها، از روش های سی تی اسکن و ام آر آی استفاده می کند و میزان آسیب دیدگی بافت و مفصل را به خوبی بررسی می کند.

نکاتی برای پیشگیری و بهبود علائم آرتروز دست

●  بعضی از نکات هستند که می توانید با انجام آن ها ریسک ابتلا به آرتروز دست را در خود کاهش دهید.

●   وزن خود را در محدوده سالم نگه دارید تا خطر ابتلا به استئوآرتریت دست در شما کمتر شود.

●   سیگار نکشید، چرا که سیگار احتمال بروز روماتوئید آرتریت را در شما افزایش می دهد.

● در هنگام بازی یا ورزش یا شرکت در فعالیت های تفریحی مراقب باشید تا دچار آسیب دیدگی نشوید. به هنکام انجام ورزش هایی از جمله ورزش های رزمی از مچ بند و دستکش های حفاظتی استفاده کنید.

● اگر کار شما به گونه است که می بایست اجسام سنگین را بلند یا جابجا کنید تا حد امکان سعی کنید که این کار را طبق اصول انجام دهید تا از بروز آسیب جلوگیری کنید. هرگز وسیله سنگینی را با یک دست خود بلند نکنید

●  اگر شغل شما به گونه ای است که می بایست مدت زمان زیادی را پشت رایانه بنشینید و تایپ کنید، سعی کنید در مناسب ترین وضعیت در پشت سیستم بنشینید و به هنگام تایپ از یک مچ بند مناسب استفاده کنید.

●  همچنین انجام برخی از تمرینات منظم نیز می تواند انعطاف پذیری تاندون و رباط ها در مفاصل افزایش دهد و عملکرد مایعات درون مفصلی را بهبود بخشد. کلیه این حرکات می تواند از بروز آرتروز دست جلوگیری کند.

●  مصرف مواد غذایی پروتئینه، حاوی کلسیم( شیر، ماست و ...)، روغن ماهی، ویتامین های ضروری بدن و همچنین قرص های تقویتی مفاصل، تاندون ها، غضروف ها و ....به شدت توصیه می شود.

روش های درمان آرتروز دست

این عارضه با توجه به میزان آسیب، شدت علائم و عوارض، نوع و محل ایجاد اختلال، بعد از تشخیص و بررسی های لازم توسط پزشک، به روش های مختلفی مورد درمان قرار می گیرد.  درمان اولیه‌ای که برای کاهش درد حاصل از آرتریت توصیه می‌شود روش درمان بدون جراحی است ولی اگر با روش درمان بدون جراحی درد شما تسکین نیافت و آرتریت بر کیفیت زندگی شما تأثیر گذاشته باشد جراحی توصیه میشود .

روش های درمانی آرتروز دست عبارتند از :

 ◆ مصرف دارو

داروها و قرص های ضد درد، ضد التهاب و تسکین دهنده عضلات و کاهش دهنده اسپاسم های عضلانی در دوز های مختلف و با تجویز پزشک موجب بهبود وضعیت درد و تورم مفصل دست شده و بهبود موقت فرد کمک می کنند.

● داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا (NSAIDs)

می‌تواند درد وتورم را کاهش دهد. کرم‌های موضعی ضدالتهاب غیراستروئیدی را می‌توان مستقیماً بر روی پوست در محل مفصل استعمال نمود.

● داروهای ضدروماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری یا )  DMARDs)  

برای جلوگیری از حمله سیستم ایمنی بدن به مفاصل طراحی‌ شده است

● تزریق استروئید

کورتیزون یک داروی قدرتمند ضدالتهاب است و به مفصلی تزریق می‌شود که دچار آرتریت شده است. اگر چه تزریق کورتیزون می‌تواند موجب تسکین و کاهش تورم شود اما تأثیر آن موقتی است.

● درمان آرتروز گردن با پی آر پی

این روش به کنترل و بهبود آرتروز دست در نواحی مختلف پرداخته و موجب کاهش و تسکین درد، ترمیم غضروف، رباط، ماهیچه و حتی استخوان ها می شود. در این روش پزشک، PRP ( پلاسمای غنی شده از پلاکت) را به طور مستقیم به داخل مفصل آسیب دیده دست تزریق می کند.

◆ مراقبت از خود

● استراحت 

استراحت دادن به دست و عدم استفاده مکرر از آن برای چند روز موجب بهبود درد دست و آسیب بیشتر شده و می تواند موثر واقع شود

● استفاده از کمپرس

 قرار دادن کمپرس های سرد و گرم بر روی ناحیه دردناک دست موجب آرامش و کاهش درد و تورم شده و به افزایش گردش خون و بهبود و ترمیم بافت های آسیب دیده دست نیز کمک می کند. اما باید دقت شود که این کمپرس ها به طور مستقیم با ناحیه آسیب دیده برخورد نداشته باشند و به مدت زمان نهایتا ۱۵ دقیقه روی ناحیه آسیب دیده قرار بگیرند.

● ماساژ

 یکی از روش های درمان های خانگی رایج، ماساژ دادن دست با پماد ضد درد و التهاب و یا آب ولرم و روغن های گیاهی می باشد. این روش می تواند به کاهش گرفتگی و اسپاسم عضلانی و همچنین درد و تورم دست کمک کند.

● آب درمانی

حمام، قرار دادن دست در آب ولرم و گرم، شنا و... می تواند موجب شل شدن عضلات دست و همچنین بهبود و تسکین درد و تورم عضلات دست شود.

● استفاده از مچ بند طبی

 بستن مچ دست و قرار دادن دست در مچ بند طبی و باندهای کشی منجر به کاهش درد و تورم موجود در دست و همچنین استراحت و ثابت نگه داشتن دست شده و به بهبود آسیب دیدگی و علائم ایجاد شده کمک می کند.

◆ فیزیوتراپی

بخشی از روش های درمانی آرتروز دست نیز همانند دیگر عوارض ایجاد شده درنواحی استخوان ها و اسکلتی بدن مختص به تمرینات و نرمش های طبی یا تمرین درمانی می باشد. با توجه به میزان آسیب دیدگی و شدت آرتروز دست انجام شده و به بهبود وضعیت دست کمک می کند. همچنین از آسیب های شدیدتر و جدی تر و پیشرفت عارضه آرتروز در دست نیز جلوگیری می کند. تمرینات ورزشی و تمرین درمانی با تکنیک های مختلف تعادلی، انعطاف پذیری، حرکتی، عملکردی و تقویتی، موجب تحرک بهتر دست، افزایش انعطاف پذیری و دامنه حرکتی آن، کاهش درد و تورم، بهبود اسپاسم های عضلانی و همچنین افزایش جریان خون و ترمیم بافت های آسیب دیده دست می شود.فیزیوتراپی با تکنیک ها و متدهای مختلف خود چه قبل از جراحی دست و چه بعد ازجراحی بسیار کاربردی و موثر بوده و شامل تکنیک های زیر می شود:

● منوال تراپی

گروهی از درمان های فیزیوتراپی از طریق دست و به صورت دستی صورت گرفته و فیزیوتراپیست با کمک دست خود و با انجام حرکات مختلف در ناحیه آسیب دیده دست، موجب بهبود جریان و گردش خون شده و به تحریک و ترمیم بافت های آسیب دیده دست و همچنین کاهش درد و تورم دست می پردازد. کایروپراکتیک یا همان ماساژدرمانی بخشی از درمان های دستی فیزیوتراپی می باشد و می تواند به از بین بردن گره های ایجاد شده در عضلات کمک کند.

● تحریکات الکتریکی

این روش بخشی از درمان های الکتروتراپی بوده و در آن فیزیوتراپیست با اعمال جریان الکتریکی و انتقال آن توسط الکترودها به دست همراه بوده و باعث بازسازی، ترمیم و بهبود بافت های آسیب دیده می شود و همچنین می تواند به بالا بردن گردش و جریان خون، افزایش دامنه حرکتی و انعطاف پذیری دست کمک کند. جالب است بدانید علاوه بر تمام این مزایا، این روش درمانی به جلوگیری از آسیب های جدی و شدیدتر در دست و گسترش آرتروز دست کمک کرده و موجب بازگشت عملکرد آن بعد از جراحی ها می شود.

● لیزر درمانی

این روش درمانی به دو صورت لیزر کم توان و لیزر پرتوان انجام شده و در آن با اعمال اشعه لیزر و نور آن به ناحیه آسیب دیده دست انجام گرفته و موجب تحریک، ترمیم و بهبود بافت های آسیب دیده دست از جمله غضروف ها، تاندون ها، عصب ها و سایر بافت های آسیب دیده دست شده و در نهایت موجب کاهش درد و تورم این ناحیه می شود.

● کرایوتراپی

سرما درمانی و گرما درمانی به حالت های مختلف و قرار دادن کمپرس های سرد و گرم در ناحیه آسیب دیده دست (مچ، کف و انگشتان) از روش های موثر در درمان های فیزیوتراپی می باشد و به کاهش تورم، درد و همچنین افزایش گردش خون در بافت آسیب دیده و بازسازی آن کمک می کند و در نهایت موجب بهبودی وضعیت آرتروز و دست بیمار می شود.

● اولتراسوند تراپی

این روش با استفاده ازدستگاه اولتراسوند و با اعمال و انتقال امواج فراصوت به ناحیه آسیب دیده و دردناک دست کمک کرده و در نهایت به تحریک، بازسازی، ترمیم و بهبود بافت های آسیب دیده دست می پردازد.

● درای نیدلینگ

طب سوزنی به روش مدرن یا همان درای نیدلینگ و استفاده از سوزن خشک، از دیگر روش های فیزیوتراپی بوده که به درمان وضعیت دست مبتلا به آرتزو کمک می کند و فیزیوتراپیست با فرو بردن سوزن با سایزهای مختلف در نواحی مختلف بدن از جمله نقاط ماشه ای و حساس موجب بهبود و ترمیم بافت های آسیب دیده و درنهایت بهبود و کاهش درد و تورم می شود.

● اوزون تراپی

اوزون گازیست با خاصیت ضد التهابی که به کاهش التهاب و تورم نواحی مختلف بدن از جمله دست، بهبود جریان خون در بافت های آسیب دیده دست و همچنین بهبود آسیب دیگی های آن کمک می کند و با تزریق آن توسط فیزیوتراپیست، موجب تحریک و ترمیم بافت های آسیب دیده دست شده و در نهایت به افزایش سرعت روند درمان عارضه نیز می پردازد.

● میکرو واس

این روش درمانی با ارسال و اعمال امواج الکترومغناطیسی به ناحیه آسیب دیده دست، موجب اکسیژن رسانی بهتر به بافت و افزایش گردش خون و ترمیم غضروف و بافت های آسیب دیده می شود.

جراحی

جراحی از روش های درمانی است که معمولا در مراحلی که آرتروز به شدت پیشرفت کرده باشد و موجب ایجاد آسیب و عوارض و اختلالات  شدید در دست شده باشد، انجام می گیرد. البته گاهی نیز پزشک تشخیص می دهد که تنها راه حل قطعی درمان و رهایی فرد از درد و دیگر عوارض، جراحی می باشد. معمولا جراحی در بین بیماران آرتروزی کمتر و به ندرت مشاهده می شود و اکثرا بیمارانی که دچار آرتروز در نواحی مختلف بدن از جمله دست هستند، با تمرین درمانی و فیزیوتراپی بهبود یافته و می توانند به فعالیت های خود ادامه دهند. در صورتی که جراح تشخیص دهد وضعیت بیمار، حاد بوده از جراحی با متدهای مختلف استفاده می کند.

● کارپکتومی ردیف پروگزیمال

در این روش سه استخوان مچ دست که به ساعد نزدیک است توسط پزشک برداشته می‌شوند. این روش به کاهش درد مچ کمک می‌کند در حالی‌ که حرکت جزئی مچ دست حفظ می‌شود.

● فیوژن یا خشک کردن جزئی مفصل مچ دست

در این روش تنها برخی از استخوان‌های مچ دست به نام کارپ با هم ترکیب می‌شوند همچنین در این روش درمانی برای حفظ حرکت مچ دست، مفاصل سالم همان‌گونه دست‌نخورده باقی می‌مانند و جراحی تنها بر روی مفاصل آسیب‌دیده صورت می‌گیرد.

● فیوژن یا خشک کردن کامل مچ دست

در این روش درمانی، پزشک غضروف آسیب‌دیده را به‌طور کامل برداشته و سپس برای نگه‌ داشتن مفصل در وضعیت مناسب و ثابت از میله، پلاک، پیچ و مهره استفاده می‌نماید. با گذشت زمان استخوان‌ها درست به همان نحوی که در هنگام شکستگی ترمیم می‌شوند، به یکدیگر جوش می‌خورند. حرکت دست در این نوع عمل جراحی به‌طور کامل از بین می‌رود اما  بر چرخش ساعد و حرکت انگشتان اثر نمی‌گذارد.

● تعویض کامل مفصل

در این روش مفصل آسیب‌دیده جدا شده و برای حفظ عملکرد مفصل، مفصلی از جنس پلاستیک و یا فلز جایگزین مفصل جداشده، می‌شود. تعویض مفصل مچ دست درد آرتریت را کاهش می‌دهد و  توانایی فرد در حرکت در مقایسه با عمل جراحی به روش فیوژن بیشتر است.