عفونت واژن چیست؟

در شرایط نرمال ممکن است روزانه از واژن خانم‌ها مقداری ترشح خارج شود که این ترشحات ظاهری شفاف تا شیری رنگ و بدون بو دارند و محیط واژن را مرطوب نگه می‌دارند. اگر روزانه مقداری از این ترشحات از بدن شما خارج می‌شود؛ طبیعی است و مشکلی وجود ندارد. اگر ترشحات خارج شده تغییر رنگ دادند، مقدار تخلیه ترشح از واژن تغییر کرد، به هنگام ادرار کردن درد یا سوزش داشتید، هنگام مقاربت درد، خونریزی یا لکه‌بینی داشتید؛ یعنی شما دچار عفونت واژن یا واژینیت (vaginitis) شده‌اید و باید برای درمان آن اقدام کنید.

این اختلال اغلب بر اثر عوامل مختلف به وجود می آید  و ممکن است در تمام سنین رخ دهد و شایع می باشد اما زنان بیشتر در سنین باروری مستعد ابتلا به آن هستند.

انواع عفونت واژن

به طور کلی، سه نوع عفونت وجود دارد: 

عفونت قارچی واژن، عفونت باکتریایی واژن و تریکوموناس (عفونت انگلی )

ترشحات واژن، خارش و سوزش از علائم این سه نوع عفونت است.

عفونت قارچی (کاندیدیاز ولوواژینال)

عفونت قارچی واژن یا واژینیت قارچی  در زنان بسیار رایج است. قارچ کاندیدا معمولاً در دهان، دستگاه گوارش و واژن وجود دارد. اگر این قارچ زیاد شود، به بافت واژن حمله می کند. به طور معمول، قارچ کاندیدا در کنار میکروارگانیسم های دیگر در وضعیتی متعادل عمل می کند. اگر این تعادل از بین برود، رشد بیش از حد قارچ سبب عفونت می شود.

عفونت قارچی در اثر وجود قارچی بنام کاندیدا آلبیکس ایجاد می شود.

علائم

. فعالیت جنسی در عفونت قارچی نقشی ندارد، اگرچه در عفونت های دیگر واژن مانند عفونت باکتریایی واژن و تریکوموناس، عامل مؤثری است

. همه ی زنانی که به عفونت قارچی مبتلا می شوند، تمام علائم آن را تجربه نخواهند کرد. اگر عفونت قارچی خفیف باشد، علائم آن هم خیلی خفیف است.

.  بیشتر زنان مبتلا به عفونت قارچی یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه می کنند:

. خارش واژن

. ترشحات واژن که غلیظ، سفید، تکه تکه و پنیری شکل غلیظ یا آبکی معمولا بدون بو سوزش، زخم و درد

. درد به هنگام ادرار یا رابطه ی جنسی

. التهاب ناحیه ی خارجی آلت تناسلی (قرمزی، تورم، راش)

اگر یکی از علائم زیر را تجربه کردید، حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. زیرا این موارد ممکن است، نشانه ی ابتلا به عفونت های دیگر باشند.

. تب

. لرز

. راش یا کهیر

. درد در ناحیه ی زیر شکم، کمر یا شانه

. تهوع یا استفراغ

. ترشح بدبوی واژن به رنگ سبز یا خاکستری

. قاعدگی نامنظم

. تکرر ادرار، نیاز فوری به دفع ادرار و مشکل در دفع ادرار

علل عفونت قارچی

. قارچ ها معمولا در نواحی گرم و مرطوب رشد می کنند.زمانی که PH  طبیعی واژن تغییر کند رشد قارچ ها زیاد می شود.

. علت ابتلا به عفونت قارچی واژن می تواند ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن باشد.

. بانوانی که دیابت دارند.

. رابطه جنسی محافظت نشده می تواند سبب ایجاد عفونت قارچی واژن باشد.

(در هنگام رابطه جنسی با فردی که دارای عفونت قارچی روی آلت تناسلی خود می باشد، این عفونت وارد واژن خواهد شد عفونت های قارچی با تجویز دارویی خوراکی یا موضعی با تجویز پزشک درمان می شود.)

درمان عفونت قارچی واژن

عفونت قارچی را با دو روش درمان می کنند:

مصرف داروهای موضعی واژن (با تجویز پزشک یا بدون نسخه) و استفاده از داروهای خوراکی (فقط با تجویز پزشک).

درمان کامل در هر دو نوع خوراکی و موضعی هفت روز طول می کشد. یادتان باشد، فقط محصولات ضد قارچ این عفونت را درمان می کنند. محصولات حاوی بنزوکائین یا هیدروکورتیزون تنها علائم این بیماری را از بین می برند و عفونت را درمان نخواهند کرد.

محرک هایی که  ابتلا عفونت قارچی را افزایش می‌دهند

. غذای فراوان برای رشد قارچ ها (رطوبت )

. بارداری

با افزایش سطح استروژن در طول بارداری، زنان بیشتر ممکن است به عفونت قارچی مبتلا شوند.

. قاعدگی

 تغییرات سطح هورمون در طول یک چرخه ی قاعدگی طبیعی ممکن است بر سلامت واژن اثر بگذارد و به عفونت قارچی موقتی یا راجعه منجر شود.

. افزایش سطح استروژن

زنانی که قرص های ضد بارداری ای را مصرف می کنند که حاوی مقادیر بالای استروژن است و زنانی که با استروژن هورمون درمانی می شوند، بیشتر مستعد ابتلا به عفونت قارچی هستند.

. دیابت

زنان مبتلا به دیابت (کنترل شده یا کنترل نشده)، بیشتر ممکن است به عفونت قارچی دچار شوند.

. کافی نبودن باکتری های  مفیدبرای کنترل قارچ ها

. آنتی بیوتیک

 آنتی بیوتیک های با طیف وسیع، باکتری های «خوبِ» لاکتوباسیلوس را در واژن از بین می برند. این اتفاق، رشد بیش از اندازه ی قارچ ها را به دنبال دارد.

. درمان سرطان

شیمی درمانی، احتمال ابتلا به عفونت قارچی را افزایش می دهد.

. نقص سیستم ایمنی

زنانی که به دلیل درمان با کورتیکواستروئید یا بیماری ایدز سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بیشتر ممکن است به عفونت قارچی مبتلا شوند.

پیشگیری از عفونت قارچی

با انجام دادن برخی کارها، می توان خطر ابتلا به عفونت قارچی را کاهش داد . به این منظور، عواملی که بافت واژن را ملتهب می کنند یا تعادل طبیعی آن را به هم می زنند:

. از اسپری ها و پودرهای خوشبو کننده استفاده نکنید.

. از دستمال توالت، تامپون یا نوار بهداشتی معطر بپرهیزید.

. برای شستشوی ناحیه تناسلی از صابون دوری کنید.

. لباس‌ ورزشی تنگ نپوشید. زیرا با این کار عرق، زمانی طولانی در ناحیه ی تناسلی باقی می ماند.

. لباس‌ شنا یا لباس خیس از عرق را در سریع ترین زمان ممکن عوض کنید.

. از ژل بهداشتی بانوان  بدون عطر استفاده کنید.

عفونت باکتریایی واژن

عفونت باکتریایی واژن یا واژینوز باکتریال ناشی از ورود باکتری های بد به داخل واژن است. دلایل ابتلا به چنین عفونتی در زنان کاملاً روشن نیست، اما، این نوع عفونت واژن متداول ترین نوع عفونت در زنان در سن باروری است.

عفونت باکتریایی می تواند باعث ایجاد عفونت رحمی،اندومتریت بعد از زایمان،سقط جنین،بیماری های التهاب لگن یا زایمان زودرس بشود.عموماً، شریک جنسی زنان مبتلا به این نوع عفونت دچار این بیماری نمی شوند. اگر این عفونت درمان نشود، ممکن است خطر ابتلا به بیماری های زیر را افزایش دهد:

_ بیماری التهابی لگن (PID)

_ ایدز یا بیماری های آمیزشی دیگر

علائم

. اکثریت زنان مبتلا به این عفونت هیچ علائمی را تجربه نمی کنند، هرچند، علائم احتمالی شامل موارد زیر است:

. ترشحات سفید (شیری) یا خاکستری ، زرد مایل به سبز واژن که به دیواره واژن می چسبد.

. بوی تند، مانند بوی ماهی که بعد از ادرار یا رابطه ی جنسی تشدید می شود.

. خارش یا سوزش ناحیه واژینال

علل ابتلا به عفونت باکتریایی واژن

. عفونت باکتریایی واژن دراثر به هم خوردن تعادل در رشد باکتری های واژن اتفاق می افتد .

(یک نوع باکتری طبیعی که در واژن وجود دارد باکتری لاکتوباسیل ( lactobacillus ) نام دارند .لاکتوباسیل با تولید اسیدلاکتیک محیط را برای رشد باکتری ها فراهم می کند ).

. داشتن شریک جنسی متعدد، استفاده از آی یو دی (IUD) (وسیله پیشگیری از بارداری داخل رحمی)

.  دوش واژینال

. استفاده نکردن از وسایل پیشگیری در طول رابطه ی جنسی مانند کاندوم

درمان عفونت باکتریایی واژن

عفونت باکتریایی معمولا با آنتی بیوتیک های خوراکی یا موضعی تجویز شده توسط پزشک درمان می شود. پزشک باید این عفونت را تشخیص دهد و درمان مناسب آن را تجویز کند.

پیشگیری از عفونت باکتریایی واژن

علت دقیق ابتلای زنان به عفونت باکتریایی ناشناخته است اما انجام کارهای زیر می توانید از ابتلا به این عفونت جلوگیری کنید :

. معاینات لگنی منظم

. استفاده از کاندوم به جای IUD در هنگام رابطه ی جنسی

. اتمام دوره ی درمان این عفونت

. فعالیت هایی که باید از آنها بپرهیزید:

. دوش واژینال

. داشتن چندین شریک جنسی

. رابطه ی جنسی محافظت نشده

 عفونت انگلی واژن 

عفونت تریکوموناس واژینالیس ( واژینیت تریکومونایی)

تریکوموناس شایع ‌ترین بیماری آمیزشی  وعفونتی است که با رابطه ی جنسی منتقل می شود. علت آن انگلی به نام تریکوموناس واژینالیس است. تریکومونیازیس در زنان بیشتر از مردان شایع است. حتی اگر تریکومونیازیس علائمی نداشته باشد، از شخصی به شخص دیگر انتقال می یابد.

زنان بارداری که به تریکوموناس مبتلا هستند، معمولا دچار زایمان زودرس می‌شوند. کودکان این زنان هم وزن کمی در هنگام تولد دارند(کمتر از 2.5 کیلوگرم).

علائم

. ترشحات زرد و یا سبز رنگ و کف مانند واژن که باعث ایجاد درد و سوزش در هنگام نزدیکی در رابطه جنسی  و ادرار می شود

. خارش، سوزش، قرمزی بخش خارجی آلت تناسلی و واژن

. بوی بد واژن

. علل ابتلا به  عفونت انگلی واژن 

. عفونت انگلی واژن با رابطه جنسی منتقل می شود..

. استفاده  نکردن از وسایل پیشگیری در هنگام رابطه جنسی

درمان

این بیماری با بررسی پزشک متخصص یا انجام آزمایشی که وجود انگل را تأیید می کند، تشخیص داده می شود

عفونت انگلی با مصرف آنتی بیوتیک های خوراکی که توسط پزشک تجویز می گردد، درمان می شوداما ممکن است این عفونت بعد از درمان هم برگردد .این عفونت هیچ درمان بدون نسخه ای وجود ندارد.

پیشگیری از تریکوموناس واژینالیس

بهترین راه پیشگیری از این بیماری داشتن رابطه ی جنسی محافظت شده (با کاندوم) و پرهیز از رابطه ی جنسی با شخصی است که برای بیماری های آمیزشی آزمایش نشده است. همچنین، بهتر است در طول دوره ی درمان رابطه ی جنسی نداشته‌ باشید.

 علل کلی ابتلا به عفونت واژن چیست ؟

. در واژن باکتری های مفید و باکتری های مضر وجود دارد. باکتری های مفید رشد باکتری های مضر را کنترل می کنند. ولی در بانوانی که عفونت واژن دارند این تعادل بر هم می خورد و تعداد باکتری های مضر، زیاد و باکتری های مفید، کم می شوند.

تغییرات در تعادل باکتری ها و مخمر هایی که بطور طبیعی در واژن رشد می کنند باعث ایجاد عفونت واژن می شود.

محیط واژن در حالت طبیعی دارای  PH  مشخصی است. ممکن است عواملی مانند استفاده از یک شوینده نامناسب PH  واژن را تغییر دهد و سبب شود که باکتری های مفید از بین برود و باکتری های مضر راه برای رشد داخل محیط واژن پیدا کنند .

برخی دیگر از دلایل بروز عفونت واژن عبارتند از :

. استفاده از مواد بهداشتی معطر

. استفاده ازدوش واژینال

. استفاده از لباس زیر پلاستیکی و تنگ

. استفاده از اسپرم کش ها

. استفاده از اسپری های واژن

. عدم رعایت بهداشت ناحیه تناسلی

. مرطوب نگه داشتن واژن

.  عدم شست و شو واژن و ادرار نکردن بعد از رابطه جنسی

. آمیزش جنسی محافظت نشده

. دیابت کنترل نشده

. استفاده از قرص های ضد بارداری

. یائسگی

چگونه می‌توان از عفونت  واژن جلوگیری کرد؟

از همه عفونت‌های واژن نمی‌توان جلوگیری کرد. استفاده از کاندوم در طی مقاربت جنسی موجب جلوگیری از گسترش STI ها خواهد شد. همچنین خطر ابتلا به آن را کاهش می‌دهد. بهداشت مناسب می‌تواند به جلوگیری از عفونت‌های واژن کمک کند و خطر ابتلا به التهاب واژن و تحریک واژن را کاهش دهد. همچنین، برای کاهش ابتلا به عفونت واژن، پیشنهاد می‌کنیم اقدامات زیر را انجام دهید:

. رعایت بهداشت شخصی، پس از اجابت مزاج برای جلوگیری از آلودگی ناحیه واژن محدوده مقعد را خشک و تمیز کنید. هنگام پریودی نوار بهداشتی را به طور منظم تعویض کنید.

. پس از استفاده از توالت، ناحیه تناسلی را با دستمال کاغذی به آرامی خشک کنید.

. از لباس زیر نخی استفاده کنید.

. هنگام مقاربت از نرم‌کننده‌ها مانند ژل لوبریکانت استفاده کنید، زیرا بدون استفاده از آن به دلیل خشک بودن ناحیه واژن احتمال زخم بیشتر شده و محیط برای رشد عوامل بیماری‌زا مهیا می‌شود.

. از لباس زیر و شلوار تنگ استفاده نکنید.

. برای جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و ورود باکتری‌های مضر به واژن در رابطه جنسی از کاندوم استفاده کنید. اگر از کاندوم

  برای رابطه مقعدی استفاده شده است، برای دخول از راه واژن کاندوم را تعویض کنید.

. از صابون و شوینده‌های قوی که ممکن است PH محیط واژن را تغییر دهند؛ استفاده نکنید.

. اجتناب از حمام‌های داغ و عمومی.

. اجتناب از تحریک‌کننده‌ها، شامل تامپون‌های عطری، پد و صابون‌های معطر

. اجتناب از پوشیدن لباس‌های مرطوب

درمان عفونت واژن

درمان عفونت واژن به علت عفونت بستگی دارد. مثلا:

. قرص مترونیدازول، کرم مترونیدازول یا ژل، یا کرم کولینامایسین یا ژل ممکن است برای عفونت باکتریایی تجویز شود.

. کرم یا ضد قارچ ممکن است برای عفونت مخمر تجویز شود.

. قرص‌های مترونیدازول یا تینیدازول ممکن است برای تریکومونیا تجویز شوند.

. کرم‌ها یا قرص‌های استروئیدی ممکن است برای آتروفی واژینال تجویز شوند.

. اگر عفونت شما ناشی از سایر موارد، مانند صابون است، پزشک شما یک محصول دیگر را توصیه می‌کند تا باعث تحریک نشود.

. درمان عفونت واژن به طور کلی بسیار مؤثر است. تشخیص مناسب علائم عفونت واژن، باعث می‌شود تا شما درمان مناسبی را دریافت کنید.

چگونه متوجه شویم دچار عفونت واژن هستیم؟

ترشح غیرمعمول از واژن شما که می‌تواند به صورت سفید، خاکستری، سبز یا زرد باشد و بوی ناخوشایندی بدهد. خارش یا درد در داخل یا اطراف واژن، درد هنگام رابطه جنسی و درد هنگام دفع ادرار از علائم عفونت واژن هستند.